Jestem z moim facetem od 4 lat. Oboje powoli dobijamy do 30-tki, więc chciałabym, żebyśmy zamieszkali razem i zaczęli myśleć nad stabilizacją. Mój facet stanowczo odrzuca pomysł wspólnego mieszkania, bo „nie mógłby w spokoju puszczać bąków”. To jest poważny argument, z którym ciężko mi polemizować.

Pomagam mojej siostrze, która samotnie wychowuje 3-letnią córkę. Staram się regularnie opiekować małą, żeby siostra miała chwilę oddechu dla siebie. Dzisiaj młoda nie chciała się ze mną bawić, bo podobno jestem tak nudna, że woli się bawić ze swoimi wyimaginowanymi przyjaciółmi.