Od jakiegoś czasu mamy z mężem trudny okres. Po setnej sprzeczce o pierdołę w ciągu tygodnia zagroziłam mu, że nie wytrzymam nerwowo i odejdę. Odpowiedział, że mogę odchodzić, bo i tak nigdy nie dorównam jego matce.

Jestem już w tym wieku, kiedy wszystko boli, ale jeszcze nie w takim, gdy wszystko boli w tym samym czasie.

Jestem obfitych rozmiarów panią. Szłam ostatnio ulicą w fioletowym płaszczu. Zobaczyła mnie mała dziewczynka stojąca na przystanku razem z mamą. Wpadła w płacz i praktycznie wdrapała się na mamę krzycząc w niebogłosy „Mamo! Ratunku! BUKA”.