Mam 38 lat i z żoną staraliśmy się o dziecko. Nawet nie wiecie, jak się ucieszyłem, gdy żona oznajmiła mi, że jest w 1 miesiącu ciąży, ale potem dotarło do mnie, że przez ostatnie 2 miesiące pracowałem w Anglii i to nie jest możliwe, by było to moje dziecko.

Ostatnio byłem w pewnym hipermarkecie budowlanym. Udałem się na dział spawalniczy i oglądałem pewne potrzebne mi produkty. W pewnym momencie kątem oka zauważyłem, że obok mnie stoi sprzedawca. Nie odrywając wzroku od produktu zapytałem go o tą rzecz. Olał mnie więc zapytałem jeszcze raz. Znów zostałem zupełnie zignorowany. Sytuacja powtórzyła się jeszcze dwa razy. W końcu cały poirytowany podniosłem głos i odwróciłem się w jego stronę. Okazało się, że cały czas mówię do manekina ubranego w strój roboczy.

Pierwszy raz zdobyłam się dzisiaj na odwagę, żeby dać nieznajomemu facetowi swój numer. Zapisałam go na skrawku papieru, oderwałam i powiedziałam, żeby zadzwonił jeśli będzie chciał się ze mną umówić. Dopiero wieczorem, w domu, zorientowałam się, że dałam mu nie tą część co trzeba… ta z numerem została u mnie w kieszeni.