Parę dni temu miałam poważną operację ręki po wypadku samochodowym. Mam bezwzględny zakaz korzystania z tej ręki przez minimum 3 tygodnie i idealnie powinnam spędzić ten czas w łóżku odpoczywając i regenerując się. Mój mąż, mimo że aktualnie jest bez pracy nie uważa, żeby to był wystarczający powód, dla którego mam przestać zajmować się domem i naszym 14-miesięcznym synem. Teściowie stoją za nim murem twierdząc, że to ja jestem leniwa i znalazłam sobie wygodną wymówkę.

Przyszłam do pracy ubrana w taką samą garsonkę jak szefowa. Dała mi wyraźnie odczuć, że nie podoba jej się taka sytuacja i mam jej się przestać podlizywać. Skąd niby miałam wiedzieć, że ma taką samą i akurat tego dnia planuje ją ubrać? Tydzień później przyszłyśmy do pracy w takich samych nowych butach i z taką samą nową fryzurą. Szefowa praktycznie zagotowała się ze złości. Moja kariera wisi na włosku przez głupie, niewiarygodne zrządzenia losu.