Jadę dzisiaj autobusem do pracy. Wchodzi ładna, bardzo ładna dziewczyna. Uśmiechnąłem się do niej. Ona do mnie. Patrzyła na mnie z wielkim uśmiechem. Myślę sobie: podobam się jej, idę zagadać. Tak zrobiłem. Niestety nie uśmiechała się z sympatii… miałem ptasią kupę na włosach.

Mój młodszy brat nauczył się pisać swoje imię. Jak zakomunikował to rodzinie? Napisał je kilkanaście razy permanentnym markerem na naszym stuletnim pianinie.

Zostałam dzisiaj oficjalnie narzeczoną. Kocham mojego lubego i cieszę się na wspólną przyszłość, ale oświadczyny w formie ukrytego w kebabie pierścionka, polanego toną sosu czosnkowego… no cóż… nie były moją wymarzoną formą.