Mam 38 lat i z żoną staraliśmy się o dziecko. Nawet nie wiecie, jak się ucieszyłem, gdy oznajmiła mi, że jest w 1 miesiącu ciąży, ale potem dotarło do mnie, że przez ostatnie 2 miesiące pracowałem w Anglii i to nie jest możliwe, by było to moje dziecko.

Dostałam wysokie stypendium za dobre wyniki w nauce na studiach. Na 350 studentów na roku mam jedną z najwyższych średnich. Niezwykle dumna z siebie pochwaliłam się swoim rodzicom i jako jedyny komentarz usłyszałam od nich „Wiesz jak się mówi – gówno zawsze wypływa na wierzch…”.