Pracowałam kiedyś w osiedlowym sklepie. Codziennie przychodził facet, który kupował fajki. Koniecznie chciał, by były z napisem „Palenie zabija”. Jak nie było tej konkretnej naklejki to pisał skargę do właściciela. Po paru takich skargach zostałam zwolniona, bo „klient ma zawsze rację, a stali klienci powinni być rozpieszczani”. Najlepsze jest to, że on sam odpowiadał za dostawy i ja nie miałam na to nawet wpływu.

Dziewczyna, z którą spotykam się od 2 tygodni zapytała mnie dzisiaj kiedy zamierzam się jej oświadczyć. Kiedy odparłem zszokowany, że jest zdecydowanie za wcześnie, żebym w ogóle się nad takimi rzeczami zastanawiał, zapytała kiedy zamieszkamy razem. Chyba nie mam szczęścia do normalnych dziewczyn.

Mój chłopak, który jest wegetarianinem, oświadczył dzisiaj ze śmiertelnie poważną miną, że gdyby nie miał wyboru i musiał wybrać między zabiciem mnie, a naszego kota to bez wahania zabiłby mnie, bo „nie byłby w stanie skrzywdzić bezbronnego zwierzęcia”.