Byłam dzisiaj w gabinecie mojego ojczyma, który jest dentystą. Przy wypisywaniu recepty zapytał mnie o nazwisko – dość skomplikowane, przyznaję. Potem popatrzył na mnie lekko zażenowany i zapytał o moje imię. Od 3 lat w każdą niedzielę jem z nim obiad.

Jak w każdą sobotę jeżdżę do schroniska na wolontariat autobusem. Siedziałam sobie wygodnie, gdy na przystanku wsiadła ok. 80-letnia babcia. Wstałam i zakomunikowałam jej, żeby usiadła. Odpowiedziała mi, że nie jest stara, nie potrzebuje siedzieć, a na koniec dostałam torbą w łeb.