Dzisiaj mój 5-letni brat wymyślił sobie zabawę. Obserwowałem jak kopie dziurę, coś do niej wrzuca, zakopuje to i podlewa. Chciałem chwycić za telefon, by zrobić temu zdjęcie, ale nie mogłem go nigdzie znaleźć. Okazało się, że mój brat postanowił wyhodować „telefonowe drzewo”…

Obiecałem, że zawiozę moją dziewczynę rano na lotnisko. Nastawiłem 4 alarmy i dwa budziki, żeby nie zaspać i wstać o 5 rano. Obudziłem się o 9 na kanapie w piwnicy. Najwyraźniej znowu lunatykowałem. Miałem 39 nieodebranych połączeń od dziewczyny. Teraz oczywiście ode mnie nie odbiera.

Zwolniono mnie z pracy i miałam chwilową zniżkę humoru. 8-letni synek napisał dla mnie na pocieszenie wiersz. Zaczęłam go czytać na głos i kiedy przeczytałam fragment o tym, że jestem najfajniejszą mamą na świecie, mocno się wzruszyłam. Synek powiedział obronnie „Mamo nie płacz, ja nie chciałem tego napisać, ale tata mi kazał”.