Dzisiaj mój 5-letni brat wymyślił sobie zabawę. Obserwowałem jak kopie dziurę, coś do niej wrzuca, zakopuje to i podlewa. Chciałem chwycić za telefon, by zrobić temu zdjęcie, ale nie mogłem go nigdzie znaleźć. Okazało się, że mój brat postanowił wyhodować „telefonowe drzewo”…

Obiecałem, że zawiozę moją dziewczynę rano na lotnisko. Nastawiłem 4 alarmy i dwa budziki, żeby nie zaspać i wstać o 5 rano. Obudziłem się o 9 na kanapie w piwnicy. Najwyraźniej znowu lunatykowałem. Miałem 39 nieodebranych połączeń od dziewczyny. Teraz oczywiście ode mnie nie odbiera.

Zwolniono mnie z pracy i miałam chwilową zniżkę humoru. 8-letni synek napisał dla mnie na pocieszenie wiersz. Zaczęłam go czytać na głos i kiedy przeczytałam fragment o tym, że jestem najfajniejszą mamą na świecie, mocno się wzruszyłam. Synek powiedział obronnie „Mamo nie płacz, ja nie chciałem tego napisać, ale tata mi kazał”.

Babcia zapytała mnie, czy mogłaby ponownie skorzystać z kremu nawilżającego do twarzy, który kiedyś leżał w salonie. Sam nie korzystam i nie posiadam takiego kremu, ale po dość dokładnym opisie namierzyłem opakowanie bezbarwnej PASTY DO BUTÓW, którą się wcześniej wysmarowała.

Pełna ambicji zaczęłam praktykę w banku. Miałam wielkie nadzieje i liczyłam na ambitne zadania. Przez pierwsze dwa dni sprzątałam w biurze, a trzeciego dnia dostałam mega ważne zadanie od szefa. Przeczytać sagę „Zmierzch”, żeby ocenić, czy lektura nadaje się dla jego 12-letniej córki.

Jechałam dzisiaj rano do pracy autobusem. Obok mnie usiadł niezwykle przystojny facet. W pewnym momencie spojrzał na mnie i powiedział „Wiem, że się nie znamy za dobrze, ale może dałabyś się namówić na kawę”. W całkowitym szoku odparłam: „Właściwie to czemu nie”. Facet zrobił minę nie do opisania, przekręcił głowę i palcem wskazał na słuchawkę bezprzewodową w uchu.