Umówiliśmy się ze znajomymi ze studiów na obiad w indyjskiej knajpie. Przyszłam jako pierwsza, a po chwili podszedł do mnie hindus. Powiedziałam mu, że czekam jeszcze na znajomych i zawołamy go jak będziemy gotowi złożyć zamówienie. Okazało się, że to nie był kelner, ale koleś z Erasmusa, którego zaprosił inny kumpel z roku. Wszyscy wołają teraz na niego „kelner”.

Dopadło mnie takie ciśnienie na kupę w centrum handlowym, że ledwo dobiegłam do toalety, a tam jedyna kabina zajęta. Wytrzymałam parę minut i zaczęłam błagać babkę, która siedziała w środku, żeby się pospieszyła. Odpowiedziała mi głucha cisza. Ktoś zrobił sobie głupi kawał i podłożył pod drzwi parę starych butów.