Narzeczony jest fanatykiem puzzli. Od jakiegoś czasu mieszkamy razem w wynajętej ciasnej kawalerce, w której nie ma miejsca na jego parędziesiąt zestawów. Zostawił je wszystkie w domu rodzinnym, a jego mama robiąc wiosenne porządki wpadła na „genialny pomysł”- wzięła jeden wielki karton, przesypała do niego zawartość wszystkich puzzli bez segregacji, tak po prostu luzem i „zbędne” pudełka wywaliła.

Żona jest artystką. Parę lat temu moja mama poprosiła ją o namalowanie abstrakcyjnego obrazu do salonu. Ukochana bardzo się ucieszyła i ochoczo wzięła do pracy. Rodzice byli zachwyceni, żonkę rozpierała satysfakcja. Jedyny problem w tym, że staruszkowie powiesili obraz do góry nogami i tak sobie wisi od tych 4-5 lat, a żonę aż skręca w środku przy każdej wizycie, ale jest zbyt dumna, żeby cokolwiek powiedzieć.